Visie

Onze visie op opleiden is eenvoudig: onderwijs dat maak je samen. Uitgangspunten van ons Minor onderwijs zijn:

  • Wereldgericht onderwijs op drie gebieden
  • Pedagogiek dat zijn wij zelf
  • Les-geven is iets geven
  • Volwassenheid als doel
  • Motiveren door verbinden, presteren en autonomie

Wereldgericht onderwijs

In navolging van onderwijsfilosoof Gert Biesta kiezen we niet voor onderwijs op een van de extremen: dus niet voor studentgericht maar ook niet voor praktijk gericht.

Bij studentgericht zetten we studenten als middelpunt van de wereld (egocentrische positie) en verdwijnen tradities (als de ALO) en de wereld (het andere, bijvoorbeeld de maatschappij) uit beeld. Subjectivisme domineert socialisatie en kwalificatie kun je zeggen.

Bij praktijkgericht onderwijs lopen we het risico de student de marginaliseren tot een reproductie machine die zich moet invoegen in bestaande praktijken.  Socialisatie en kwalificatie domineren over subjectivering.

Hoe ziet wereldgericht minor onderwijs er uit?

In wereldgericht onderwijs bereiden we studenten voor op hun beroepspraktijk (kwalificeren). Ook laten we ze kennis maken met bestaande kennis en ervaring tradities (socialiseren). Tot slot stimuleren we studenten tot emancipatie oftewel tot het innemen van een kritisch-constructieve positie t.a.v. ons onderwijs, hun beroepspraktijk en hun persoonlijke ontwikkeling.

We wijzen naar buiten (de wereld) , delen onze ervaringen en stellen de vraag: kijk eens hierna, wat vind je hiervan?

Pedagogiek dat ben je zelf

Het goede voorbeeld geven is het meest krachtige middel dat je als docent in kunt zetten. Onze studenten zien geen ‘vak’ binnen komen maar ze zien ‘ons’ – mensen van vlees en bloed – binnenkomen. Het maakt ze in eerste instantie niet uit hoeveel we weten, maar hoeveel we om ze geven. Practice what you preach is de kern van wat we doen. Met een aan zekerheid grenzend vertrouwen dat onze studenten dit ‘voor-doen en voor-leven’ meenemen naar hun leerlingen.

‘Consciously we teach what we know,. unconsciously, we teach who we are’. -Don E. Hamachek

Dit betekent voor ons een fundamentele kwetsbaarheid omdat we aan de ene kant worden geacht rolmodel te zijn en aan de andere kant we weten dat dat niet altijd lukt. Daar open over zijn is pure leer-kracht.

Lesgeven is iets geven

Als leraar weten we niet alles. Bovendien praten wij vanuit de ervaringen en maatschappij van ‘ons verleden’. En de toekomst kennen we niet. Wat hebben we onze studenten dan te bieden?

Wat we kunnen ‘geven’ – vandaar les-geven – zijn onze opgedane kennis en (levens) ervaring. Les geven daarom letterlijk het geven van een geschenk. Onze studenten kunnen het geschenk aanvaarden of afwijzen. Ze kunnen het niet opeisen of afdwingen en wij kunnen en willen het niet opdringen. Niet opdringen want dit past niet bij onderwijs waarbij we studenten voorbereiden op het (samen) leven in een democratie. Waarin ze zelf keuzes maken over wat ze met hun vrijheid willen doen. Daarom staan we naast elkaar en zijn samen verantwoordelijk dat er onderwijs plaats vindt. Dit is de minor special needs.   

Volwassenheid

Volwassenheid zien we als het omgaan met de vrijheid die we hebben als mens in onze democratische samenleving. Hoe gaan we als docent van de Minor om met onze vrijheid, welke keuzes maken we? Het vormende aspect van de minor betreft de volwassenheid van onze studenten: hoe kunnen we met hen in gesprek gaan over hoe zijn met hun vrijheid omgaan?

Volwassenheid heeft dus te maken met vrijheid. We stelen de quote van de Franse pedagoog Philippe Meirieu die volwassenheid omschrijft als een “in de wereld zijn, zonder jezelf in het centrum van de wereld te plaatsen”

Volwassenheid is voor ons de studenten ondersteunen het ‘uit te houden’ in het midden tussen zich terugtrekken en alle ruimte innemen. Tussen ‘niet meer mee doen’ en egocentrisch (onvolwassen) aanwezig zijn. In het groot tussen zelfvernietiging en wereldvernietiging.

Mooie woorden maar hoe doen we dat dan? We doen dat vooral door in gesprek te komen en te blijven. Door onze keuzes naast de keuzes van studenten te leggen. Door vrijheid te geven mee te denken, mee te doen. En in sommige gevallen door vrijheid te beperken wanneer deze ten koste gaat van de vrijheid van anderen.

Verbinden – Presteren en Autonomie

De zelfdeterminatie theorie geeft ons inzicht en handvaten om te voldoen aan onze eigen psychologische basisbehoeften en die van onze studenten. We willen als mens allemaal ergens bij horen, gezien worden en positieve relaties ervaren. We willen als docenten en studenten allemaal iets kunnen, competent zijn en iets presteren. Tot slot willen zowel docenten als studenten persoonlijke vrijheid ervaren om die dingen te doen waaraan we het meest behoefte hebben. Op die terreinen te presteren waarin onze sterke kanten zich bevinden.

In onze minor gaat contact daarom altijd vooraf aan contract (de onderwijs inhoud en afspraken). Gaat de relatie vooraf aan de prestatie. Streven we als docenten na optimaal contact met alle studenten. Een grote uitdaging met 70 studenten in een online COVID-19 onderwijs situatie.

Lukt dit altijd? Nee, niet altijd en daar zijn altijd aanwijsbare redenen voor. Vinden we dat als docenten spijtig? Ja, want dit is onze kernopdracht. Gaan we 100% voor contact? Ja, honderd procent. Offline en online.